يكي از مهمترين مشكلات عمده كشور كه در استان بوشهر و شهرستانهاي تابعه آن به طور مشهود و عيني مشاهده مي شود مديريت هزينه هاست. به طور قطع و يقين مديريت هزينه حلقه گمشده و مفقود توسعه استان بوشهر و شهرستانهاي آن است، كه سالهاست بر توسعه استان سايه انداخته است. براي فهم بهتر موضوع را موشكافانه مورد نقد و بررسي قرار خواهيم داد...

همانگونه كه همه ما مي دانيم و بعضاً در برخي از پستهاي وبلاگ نيز متناوباً به آن اشاره داشته ايم. با نگاهي گذرا به استان و شهرستانمان ديلم وجود طرحهاي عمراني، راه سازي، ساختمان سازي و ... كه همه و همه نيمه كاره رها شده و يا اگر هم به اتمام رسيده اند از حداقل كيفيت، استحكام، ايمني و نظارت برخوردار بوده اند، ناشي از ضعف عمده مديريت بوي‍‍ژه مديريت هزينه در استان و شهرستانهاست كه اين موضوع در بعد عمومي- دولتي و شخصي- خصوصي بخشي عمده از مشكلات عدم توسعه يافتگي را به خود اختصاص داده است...

كافي است به يكي از شهرها يا روستاهاي استان بوشهر (و البته جاي دوري نرويم به ديلم خودمان) سري بزنيم تا انبوهي از طرح هاي نيمه تمام را ببينيم كه سالهاست نيمه كاره مانده اند. شايد بارها از خود پرسيده باشيم، مگر بابت اين طرح ها و اجراي آنها برنامه اي وجود ندارد؟ مگر اجراي طرحها و پروژه ها زمانبندي ندارند؟ مگر مطابق با برنامه اي كه به تأييد و تصويب رسيده است، بودجه اي براي اجراي آنها در نظر گرفته نمي شود؟ مگر نظارت و كنترلي بر اجراي صحيح و اصولي اين طرح ها از لحاظ كيفيت، برنامه زمانبندي، ايمني و مديريت پروژه صورت نمي گيرد؟ سوالات و چراهايي از اين دست كه مشكل اساسي اينگونه طرح ها و پروژه ها چيست؟ كجاي كار ايراد دارد كه يك طرح اين همه به درازا مي انجامد؟

در بُعد كلان قضيه، عامل اصلي اين همه طرح هاي نيمه كاره و كلنگ زده شده، با اين همه بودجه كه عموماً نيز از بودجه هاي استاني و درآمدهاي نفت و گاز استان تأمين مي شوند، ضعف در «مديريت» و يا به عبارتي بهتر ضعف عمده «مديريت هزينه» و نحوه صرف كردن اين اعتبارات است كه البته خود بيانگر معضل بزرگ تري تحت عنوان «تزلزل مديريت»، عدم ثبات مديريت و عزل نصب پي در پي مديران در استان و شهرستانهاست و جالب اينجاست كه با انتصاب يك مدير جديد به عنوان يك صاحب نظر،كارشناس و متخصص، در اولين گام تمام عملكرد و برنامه هاي مدير قبلي را به زير سوال مي برد و بدون كارشناسي در نظر گرفتن هزينه هاي صرف شده براي طرح هاي قبلي و برنامه هاي در حال اجرا، طرحي ديگر و برنامه اي ديگر را شروع مي كند و تا سالي ديگر و مديري ديگر اين داستان همواره ادامه دارد و متأسفانه در اين گيرودار هزينه هاي صرف شده قبل كاملاً ناديده گرفته مي شود...

در بُعد ديگر از ديرباز شنيده ايم كه پول داشتن، منابع داشتن و اعتبار داشتن صرف باعث نمي شود كه فردي يا  جامعه اي پيشرفت مناسب و توسعه اي متوازن و مطلوب داشته باشد. بلكه نحوه ي هزينه شدن اين پول و اعتبار و به عبارت ديگر نحوه مديريت اعتبارات و منابع است كه تأثير خود را در آينده بر افزايش يا كاهش دارايي هايمان و چگونگي توسعه، پيشرفت و آباداني ديارمان نشان خواهد داد...

استان بوشهر، همواره داراي منابع غني گازي، نفتي، كشاورزي و دريايي بوده است كه خيلي از استان هاي ديگر حسرت داشتن يكي از آنها را داشته اند. دستيابي به آبهاي آزاد- وجود منابع عظيم گاز و نفت- نيروي جوان و مستعد- قابليتهاي بالقوه و بالفعل موجود در استان همه و همه بخشي از توانمنديهاي نسبي استان بوشهر است... ولي آيا تا كنون از خود پرسيده ايم كه چرا با داشتن اين همه قابليتها، يكي از ضعيف ترين و عقب مانده ترين استان در تمامي ابعاد توسعه هسيتم...؟؟؟ هميشه مطابق با آمار رسمي ارائه شده جزء استانهاي آخر از جنبه هاي مختلف هستيم!! استانهاي ديگر كه بيشتر از ما داراي قابليتها و ذخاير و منابع خدادادي نيستند!! از بعد نيروي انساني و ذخاير فكري و انديشه هم كه خوشبختانه اگر بيشتر نباشيم كمتر هم نيستيم؟؟

 پس مشكل چيست؟؟؟                                                      

به نظر نگارنده عمده ترين و مهمترين ضعف ما در توسعه استان و شهرستانهاي استان بوشهر چه در بخش هاي خصوصي و حتي زندگي شخصي و بوي‍ژه حوزه مديريت دستگاهها و نهادهاي اجرايي و اداري ضعف عمده و اساسي «مديريت صحيح هزينه ها» و در يك كلام ضعف پُرواضح و نمايان «مديريتي» است. اينكه نمي دانيم با اعتبارات چگونه برخورد كنيم، چگونه برنامه ريزي داشته باشيم،چگونه برعمليتهاي اجرايي نظارتي كيفي و مطلوب داشته باشيم....