اي پرچمدار شيعه و رئيس مذهب جعفري، اي بلند اختر! در شب هجران تو، عالم دگرگون شده است. اي ششمين نور سرمدي، تاريخ از كدام مصيبت تو شكوه كند، آري تاريخ، شرمنده از حكايت غربت توست.

نام: جعفر (به معنى نهر جارى پرفايده)
كنيه: ابو عبداللّه  لقب: صادق
 پدر: حضرت محمد بن على (ع(
مادر: معروف به ام فروه، دختر قاسم بن محمد بن ابى بكر

تاريخ ولادت: يكشنبه 17 ربيع الاول ، سال 83 هجرى

مكان ولادت: مدينه     مدت عمر مبارک : 65 سال
علت شهادت: مسموميت   قاتل ملعون: منصور دوانيقى (خليفه عباسى)

زمان شهادت: يكشنبه 25 شوال ، سال 148 هجرى

مدفن مطهر:  قـبـر شريفش در قبرستان بقيع (واقع در مدينه منوره) در كنار قبر پدر و جدّ و عمويش امام حسن مجتبى (عليه السلام) مى باشد.

زندگينامه امام جعفر صادق(ع)

امام جعفر صادق (ع) در پگاه روز جمعه يا دوشنبه هفدهم ربيع الأول سال 80 هجرى، معروف به سال قحطى، در مدينه ديده به جهان گشود. اما بنا به گفته شيخ مفيد و كلينى، ولادت آن حضرت در سال 83 هجرى اتفاق افتاده است. ليكن ابن طلحه روايت نخست را صحيح ‏تر ميداند و ابن خشاب نيز در اين باره گويد: چنان كه ذراع براى ما نقل كرده، روايت نخست، سال 80 هجرى، صحيح است. وفات آن امام (ع) در دوشنبه روزى از ماه شوال و بنا به نوشته مؤلف جنات الخلود در 25 شوال و به روايتى نيمه ماه رجب سال 148 هجرى روى داده است. با اين حساب مى‏توان عمر آن حضرت را 68 يا 65 سال گفت كه از اين مقدار 12 سال و چند روزى و يا 15 سال با جدش امام زين العابدين (ع) معاصر بوده و 19سال با پدرش و 34 سال پس از پدرش زيسته است كه همين مدت، دوران خلافت و امامت آن حضرت به شمار ميآيد و نيز بقيه مدتى است كه سلطنت هشام بن عبد الملك، و خلافت وليد بن يزيد بن عبد الملك و يزيد بن وليد عبد الملك، ملقب به ناقص، ابراهيم بن وليد و مروان بن محمد ادامه داشته است.

شهادت امام ششم شیعیان امام جعفر صادق را به عموم شیعیان جهان بویژه همشهریان عزیز دیلمی تسلیت می گوییم...

مدیریت وبلاگ ماهرویان

www.mahryan.blogfa.com

گفتگـو با دختـر افتخـارآفـرین دیلمـی  

                          « فاطمه الماس زاده»...

در چهاردهمین دوره مسابقه معتبر بین المللی که در آن نزدیک به 24 هزار نقاشی از سرتاسر جهان شرکت کرده بود، اثر نقاشی «فاطمه الماس زاده » دختر 16ساله دیلمی با دریافت دیپلم افتخار، افتخاری دیگر برای استان بوشهر و شهرستان دیلم به ارمغان آورد...

با هم متن مصاحبه خانم «فاطمه الماس زاده» که در هفته نامه استانی دلیران تنگستان به چاپ رسیده مرور خواهیم کرد. با ما همراه باشید...

سؤال: خانم الماس زاده شما چند سال دارید؟ کجا متولد شده و زندگی می کنید؟

من متولد اردیبهشت ماه سال 1370 هستم و متولد شهرستان دیلم و ساکن شهر بندری دیلم هستم.

سؤال: کار نقاشی را از چند سالگی شروع کردید؟

از سال 1380 آن زمان 10 ساله بودم و به دلیل علاقه ذاتی که به هنر نقاشی داشتم اوایل در خانه نقاشی می کردم. بعد هم که همه خانواده و فامیل فهمیدند کارم خوب است، فرستادنم به کلاس نقاشی در کانون پرورش فکری دیلم. اولین نقاشی حرفه ای که کشیدم چهره امام علی (ع) بر اساس الگوهای دینی البته به کمک تصور ذهنی  که  داشتم. وقتی نقاشی می کنم یک حس عجیب و بسیار دوست داشتنی که نمی توانم آن را بیان می کنم.

سؤال: معمولاً چه سبکی نقاشی می کنی؟ آیا با سبکهای نقاشی آشنا هستی؟

من سبک رئال را دوست دارم و نقاشی هایم هم شامل منظره های بومی است منظور این است که بیشتر از طبیعت و فضاهای بومی استفاده می کنم. با سبکهای نقاشی هم تا حدودی آشنا هستم.

سؤال: کاری که از شما در مسابقه جهانی ژاپن به عنوان نقاشی برتر انتخاب شد چه طرحی داشت؟

یک منظره از نخلستان بود که مردها در حال کار بودند و زن ها هم کنار آنها و بساط قلیان و چای و ... یعنی طرحی از زندگی مردمان جنوب ایران بویژه استان بوشهر.

سؤال: موضوع نقاشی را خودت انتخاب کردی؟

بله. موضوع آزاد بود. من خودم فکر کردم و یک دفعه چیزی به ذهنم رسید من هم پیاده اش کردم که یک کار خوب از آب درآمد.

سؤال: این مسابقه مربوط به چه سالی بود؟ و از چه طریق نقاشی را فرستادی؟

سال 1385 . این نقاشی را فرستادم و امسال جوابش آمد. من برنده شدم. این کار را از طریق کانون پرورش فکری دیلم انجام دادم.

سؤال: نقاش مورد علاقه شما در بین نقاشان معروف جهانی کیست؟

پیکاسو چون هم نقاشی هایش را بیشتر دوست دارم هم سبک کار او یعنی سبک کوبیسم.

سؤال: تا کنون در چند مسابقه شرکت کردی و جایزه گرفته ای؟

در مسابقات بین المللی شانکار هند مدال نقره گرفتم.- در مسابقات کشوری هم شرکت کرده ام جایزه هم گرفتم که علاوه بر هدایا بعضی از آنها شامل دیپلم افتخار هم بود.- در مسابقات ژاپن، تایوان، مسکو و چین هم شرکت کردم که البته جواب بعضی از آنها هنوز بدستم نرسیده است.

 دوست دارم بر حسب علاقه درونی خود در دوره دبیرستان رشته گرافیک را ادامه دهم البته اگر در شهرستان رشته گرافیک وجود داشته باشد.

گفتگو با خانم «حسینی» استاد نقاشی «فاطمه الماس زاده» ....

مختار تنگسیری یکی از همشهریان فرهیخته.متعصب و باذوق دیلمی است، که اشعار محلی اش همواره در یادها و خاطره ها ماندنی و پابرجاست. بدون شک یاد کردن از هنرمندان محلی شهرستان کاری است بس نیکو و درخورتحسین. در زیر شعری محلی از اشعار سروده شده این شاعر گرانقدر و عزیز دیلمی را با هم مرور خواهیم کرد...  

دوست خوبمان مهمان: باسلام ابتدا به شما عزیزان به جهت وبلاگ زیبایتان تبریک می گویم چون که هم به لحاظ ظاهری و رعایت زیبایی و جذابیت صفحات و هم به لحاظ کیفیت نوشته ها و پرداختن به موضوعاتی که شاید از دید خیلی از افراد پنهان بوده یا حتی با فهمیدن این مشکلات خیلی راحت از کنار آنها می گذشتن شما خیلی خوب به این موضوع پرداخته اید و ضمن خسته نباشید، برای شما عزیزان آرزوی موفقیت روز افزون دارم .حال اگر لایق بدانید جایی در وبلاگتان برای نظرات مهمانتان قرار دهید، مایه افتخار خواهد بود که نوشته های مهمان در وبلاگ ماهرویان دیده شود .
زیبایی دیلم
شهر دیلم در طی 6،5 سال اخیر به شهر توریستی تبدیل شده و این موضوع ایجاب می کند که این شهر جلوه بیشتری داشته باشد. ببینید، این که داخل خانه خودمان تمیز و زیبا باشد تاثیری در زیبایی شهر ندارد، این که کوچه و خیابان ما کثیف ودر گوشه و کنار شهر آشغال و در هر تکه زمین خالی تلمباری از زباله و هر چیز اضافه ای که در خانه و مغازه ها جایی نداشته باشد در بیرون خانه ها و تمام آبهای فاضلاب به کوچه و خیابان و در هر سمتی روان باشد و همینطور اجناس بازارها پر از گرد و خاک و به صورت نامرتب چیده شده باشد در زیبایی و نمای شهر اثر مخرب دارد و مطمئنا افراد کمتری جذب شهر می شوند . این که روی سخن من با مردم است به این دلیل است که اگر من ،تو ، همسایه ما هر کدام این موارد را رعایت کنیم و آن را به دیگری محول نکنیم و به جای انتظار از دیگری خود به فکر زیبایی شهرمان باشیم ، که البته در این راستا همکاری شهرداری برای جمع آوری به موقع زباله ها و دفع آنها ، آسفالت و جدول بندی کوچه و خیابانها و نظافت پیاده روها ، جلو مغازه ها و بازارها لازم الجرا است. همینطور موارد ذکر شده غیر از زیبایی شهر از نظر بهداشتی و سلامت ما و بچه هایمان اهمیت دارد که با توجه به همین مسائل به ظاهر پیش پا افتاده و تکراری می توانیم از آسیبها و بیماریهای انواع حشرات ، موشها و گربه ها که به خاطر همین کثیفی و آلودگی محیط کوچه و شهر ما به وفور در گوشه کنار شهر دیده می شوند در امان باشیم .
پس به امید عمل به شعار :(( شهر ما خانه ما ))

دوست خوبمان جعفر: واقعا مطلب جالبی است با این نوع درختان می شود براحتی دیلم را به یک شهر توریستی و گردشگری ساحلی تبدیل کرد. چرا که آب و هوای دیلم برای کاشت این نوع درختان مناسب است.

دوست خوبمان وبگرد: مهمترین عامل چنین مواردی در شهرستان همانطور که ذکر شد اینست که مردم هیچگاه از مسئولین حقوق خود را مطالبه نمی کنند و مسئول هرچه بخواهند انجام میدهند و همه با بی تفاوتی از کنار آن میگذرند.وهمین عامل دیلم را به عنوان سکوی پرش برای مدیران قرار داده و خیلی از افرادی که ما میشناسیم به عنوان اولین تجربه مدیریتی خود در دیلم کار کرده اند.پس یکی از ریشه های اصلی مشکلات که بقیه مشکلات نیز از آن نشات میگیرند همین بی تفاوتی مردم است.

دوست خوبمان دیلمی و خواننده: باید بدبختیهای دیلم از تعداد موهای سر ما نیز بیشتر گردد تا صدایی به جایی برسد؟ که البته اگر برسد... مطلب زیبایی بود. کاشکی گوش شنوایی برای مشکلات جامعه دیلم پیدا می شد.

تاریخ ما چه تلخ و چه شیرین، گذشته انکارناپذیر ماست... آگاهی از تصویرهای زیبا و گاه تأثیربرانگیز تاریخ، تطهیر و یا تقبیح آن نیست! تاریخ ما همانند فرهنگ ما مکمل هویت ماست و سرزمین بی تاریخ و بی فرهنگ، سرزمین بی هویت و گمشده است...

در این پست بنا به ضرورت مباحث تاریخی و لزوم بازنگری و شناخت تاریخ دیارمان دیلم قصد داریم نیم نگاهی به برخی از آن شاخصه های تاریخی داشته باشیم. با ما همراه شوید...

v  چه خَری ورافتُو وی:

حدود 55 سال پیش میان راه روستاهای «بنه اسماعیل» به «بنه خاطر» چاهی کشف شد، که بیانگر قدمت و تاریخی بودن آن است، این گونه چاه ها در منطقه لیراوی تا کنون کمتر کشف شده اند. روستای «بنه اسماعیل» از بزرگترین روستاهای دهستان لیراوی شمالی است و حدود پنج کیلومتری شمال غربی آن روستای دیگری به نام روستای «بنه خاطر» قرار دارد. که از دهستانهای بخش مرکزی شهرستان دیلم می باشند.

v  تِل غاچی ، تِل علی صادی:

از جمله بزرگترین روستاهای شهرستان دیلم روستای «سیامکان» است که در مسیر جاده دیلم به جاده گناوه به سمت چهار راه بی بی حکیمه قرار دارد. این روستا مانند اکثر روستاهای دشت لیراوی بر اتلال تاریخی بنا شده است. به دلیل وفور آثار اتلال تاریخی درون و بیرون روستاها اثراتی از وجود تمدنهای گذشته به چشم می خورد. «تپه غاچی» و «علی صادی» که اکنون اولی در وسط روستای سیامکان و دومی غرب و قبله آن واقع شده است، محدوه آنها درون خانه ها و یا اطراف آنها را منازل مسکونی در برگرفته است. این تپه ها که وسعت 100 متر مربع را شامل می شوند، ارتفاعی حدود 2 متر دارند، کوزه های شکسته، سفالهای رنگین و گوپال هایی که تا چند سال پیش بالا و کنار آنها در مواقع آب بریدگی در فصل زمستان نمایان می شود بیانگر تاریخی بودن آنهاست. که محدوده تاریخی تمدنهای اسلامی یا دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی را در بر می گیرند. سیامکان اکنون مرکز دهستان لیراوی شمالی می باشد و خود به سیامکان کوچک و سیامکان بزرگ تقسیم می شود. آب گوگردی شفادهنده در کوه های سیامکان بسیار معروف است. زیارتگاهی به نام «بی بی حلیمه» نیز در آن محدوده وجود دارد.

v  مال کانو:

روستای بویرات که اکثر مردم آن تازی تبارانی به اسم بویراتی بودند و بعد از اطراف و اکناف دیلم و گناوه و ... پراکنده شدند، اکنون خالی از سکنه و روبه ویرانی است. این روستا در حاشیه جاده دیلم به گناوه واقع است در شرق یا به اصطلاح محلی «کهباد» آثار منازل ساختمانی وجود دارد که به آن مال کانو (خانه کهنه) گفته می شد.

v دار قنبر دراز:

این درخت کنار (سدر) درخت تنومندی بود که در جنوب بندردیلم در کنار دریا (در محل کنونی ساختمان فرمانداری و بخشداری قرار داشت.) مردم از زن و مرد و دختر و پسر هر روز بعداز ظهر از تمام نقاط بندردیلم به آنجا می رفتند و به بازی در زیر آن درخت و دور هم جمع شدن و تعریف خاطره ها می پرداختند. درخت مذکور در سال 1314 بر اثر صاعقه از بین رفت.

v  گود مهیار:

در قبرستان قدیمی بندردیلم نرسیده به ساختمان های گمرکی گودال نسبتاً بزرگی وجود داشت که در آن هنگام زمستان بسیار سرسبز می شد و مردم در روزهای آفتابی به آنجا می رفتند و گردش می کردند...