| تبليغات | X |
ماهرویان و سه ماه فعالیت تاریخی، خبری شهرستان دیلم...
لطافت و زیبایی تولد و آغاز یک حیات را به راحتی توان تجسم نیست، اما هر آنچه هست طبیعت انسانی آنقدر با آن آمیخته است که برای هر عقل سلیمی که اندک ارتباطی با سرشت ابتدایی خویش داشته باشد، قابل فم و ادراک خواهد بود. و برای همین است که پاکی، صفا، صداقت، سادگی دل و زیبایی تولد، درونمایه بسیاری از داستانها و روایتهای تاریخی از سرنوشت مردمانی سخت کوش و زحمت کش این دیار است...
ما نیز در تولدی که مشترکاً در آن سهیم هستیم این حس را به گونه ای احساس نموده ایم و نیاز به بودنش را لازم دانستیم تا یک بار دیگر حکایتها، داستانها و روایتهای، زندگانی آنان را بر دنیایی سراسر تغییر نگاشته و فریاد رسای بازشناخت صورتی نو و تازه از تاریخ دیارشان را به گوش جهان، ایرانیان و همشهریان خویش برسانیم...
کوشیده ایم این طفل نوپا و تازه پا را آنگونه بپروانیم که همانند کودکی پاک و عاری از هرگونه کژی و به دور از هر گونه جنجال با دیدی ژرف نگر به سوی آینده نگریسته و در جهت شناخت دوباره این دیار و انعکاس و بازتاب شعاع های کاستیها، کمبودها، نداشته ها و نقصان ها تا سرمنزل مقصود که همانا هدف و غایتی بزرگ را در سر می پروراند قدم بردارد...
بدون تردید اگر بتوانیم به چهار ارتباط موثر برسیم، قادر خواهیم بود به هر آنچه می خواهیم دست یابیم. آمده ایم که برقرار نماییم:
الف)- ارتباط موثر با خویشتن و گذشته و هویت خویش.
ب )- ارتباط موثر با دیگران و با جهان بیرونی خویش برای بازشناخت صورتی نو و تازه از گذشته و حال خویش.
ج )- ارتباط با پروردگار عالم در جهت حلقه اتصال دائمی و همیشگی با معبود ازلی.
د )- ارتباط با تمدن و فرهنگ خویش برای حفظ ارزشها، سنن و آداب و رسوم نیک گذشته، و جلوگیری از اضمحلال هویت و اصالت تاریخی خویش، و ...
ماهرویان تولد یک نیاز است...، نیاز به شناخت مجدد تاریخ، هویت، اصالت و قومیت محلی، بومی تمدنهای بزرگ «ماهرویان» و «شی نیز» و وارثان این تمدنهای تاریخی شهرستان دیلم... ماهرویان تولد نیازی است مبرم و ضروری به بازتاب کمبودها و محرومیتها، و تلاش و مجاهدت برای توفق و غلبه بر ناکامیها و نقصانهای موجود... ماهرویان نیازی بس بزرگ و خطیر را احساس می کند، پژواکی از انعکاس نور بر گذشته های، تاریخی دیارمان دیلم ، بر تاریکی و ضلالت موجود...
امید آنکه بتوانیم با تلاش و همیاری خوانندگان و همشهریان عزیزمان روشنایی هر چند اندکی را از برای دیدگان خود و دیگران بیافروزیم، تا انشاء الله در این گستردگی لایتنهایی همدیگر را گم نکنیم و از این راه پر آشوب به سلامت بگذریم و بشناسیم ناشناخته های این سرزمین تاریخی و پُر قدمت را برای مردمانش و دیگر ایرانیان و جهانیان.آنچنان که شایسته شناخت است...
مهمترین علل و عوامل توسعه نیافتگی استان بوشهر و شهرستان دیلم....
بخش دوم...
۵. پیروی از روشهای غلط و سنتی قدیمی: متاسفانه باز هم به دلیل عدم توسعه یافتگی استان بوشهر، ما هنوز از روشهای قدیمی و غلط در صنایع خودمان استفاده می کنیم. که می توان از این روشهای غلط در صیادی و ماهیگیری و کشاورزی و ... استفاده می کنیم. بعنوان مثال لنجهای ماهیگیری ما تا همین سالهای اخیر حتی از داشتن بی سیم، جی پی اس، ادوات و تجهیزات صید و ... محروم بودند. و یا کشت دیم در کشاورزی که با عدم بارندگی در یک سال، تمام زمینهای زیر کشت، استان ضرر می دهد...
۶. عدم وجود نمایندگان قوی در مجلس شورای اسلامی: متاسفانه این هم مشکلی است که همواره گریبانگیر استان ما بوده است. نمایندگان ما واقعاً در بعد توانایی، تخصص، ارتباط قوی با اهرمهای قدرت، به فکر منافع استان بودن، انگیزه خدمت صادقانه و قوی، سایر فاکتورها که برای اثرگذاری یک نماینده را مناسب تر می سازد، قاعدتاً برخوردار نبوده و یا در سطح بسیار پایینی قرار دارند. ارتباط نمایندگان 4 گانه استان بوشهر بین همدیگر و ارتباط موثر با دیگر مسئولین ارشد استان نیز بسیار نامطلوب و غیرشایسته است. با نگاهی گذرا به وضعیت ارتباطی نمایندگان فعلی استان با همدیگر و همچنین با مدیران ارشد استان و در رأس آنها استاندار بعنوان فرد اول مدیریت استان می توان عمق این موضوع را به خوبی درک کرد...
۷. کم لطفی مسئولین: اختصاص بودجه های بسیار کم، اندک و ناکافی برای استان و پروژه های استانی و شهرستانی، تمام شدن بودجه طرحها در نیمه کار، عدم تکمیل طرحهای ناتمام قبلی در زمانی مناسب، عدم گماردن نیروهای بومی متخصص در پستهای کلیدی استانی و شهرستانی، دخالتهای حزبی و جناحی در انتسابهای مدیریتی استان و شهرستانها و ... از دلایل دیگر عدم توسعه یافتگی استان بوشهر است. در حقیقت مسئولین کشوری و استانی ظاهراً چندان به فکر حال استان نیستند و فقط در فکر آرزوی ذخایر نفت و گاز استان هستند و دیگر کاری به خود استان ندارند...
۸. عدم اجرای طرحهای پایه ای و کلان و اشتغال زا و ایجاد طرحهای مقطعی: اکثر صنایع استان بیمار است. چون سیاستهای ایجاد این صنایع مقطعی بوده است. چون مدیران و مسئولین استان مرتباً عوض می شوند و هیچ طرح تکمیلی نمی شود. چون مدیران استانی دیدی کلان و ژرف نگر ندارند. طرحهای اجرایی بیشتر به صورت کوتاه مدت است. طرحهای مقطعی کوتاه مدت را به طرحهای سودآور و اشتغال زای بلند مدت ترجیح می دهند و هر مدیر علاقمند است که طرحهای زودبازده و حتی ضعیف را به ظاهر در دوره مدیریت خود به بهره برداری رسانده تا امتیازی مثبت برایش به حساب آید.
۹. نداشتن سیاستهای قوی صادرات - واردات : صنعت صادرات و واردات استان و در کل تجارت و بازرگانی استان که می تواند امتیاز یا استعدادی مناسب، شایسته و مطلوب برای توسعه استان باشد، با مشکلات زیادی دست به گریبان است.
۱۰. وجود قوانین دست و پا گیر گمرکی: این قوانین هم به صورت معضلی درآمده است در یکی از پستهای گذشته وضعیت رکود گمرکات استان و شهرستان دیلم را مفصلاً توضحیح دادیم. وجود تعرفه های بسیار زیاد و کوتاه مدت، توقف کالا به مدت زیاد در گمرک و قوانین زودگذار و تغییرپذیر لحظه ای باعث شده که تمامی دست اندرکاران امر تجارت و بازرگانی سردر گم شده و به سوی پدیده غیرقانونی قاچاق روی آورند.
۱۱. نداشتن شبکه حمل و نقل قوی کالا و ترانزیت آن خصوصاً نداشتن شبکه راه آهن: یکی دیگر از معضلات صنایع استان ما بوشهر، وضعیت نامناسب و نامطلوب شبکه حمل و نقل کالا و ترانزیت آن و همچنین نداشتن شبکه راه آهن که از مهمترین شبکه های حمل و نقل و ترانزیت کالاست، می باشد. بدون شک برای داشتن استانی توسعه یافته و حرکت در مسیر پیشرفت و ترقی در گام نخست توجه به زیرساختهای اساسی و اصلی و از مهمترین آنها خطوط ارتباطی استان با دیگر نقاط کشور و خارج از کشور است. در صورت داشتن شرایط مساعد به لحاظ مسیرهای ارتباطی 3 گانه، هوایی- دریایی- زمینی و همچنین ریلی می توان دستیابی به پله های توسعه و ترقی را امیدوار بود.
۱۲. مهاجرت نیروی تحصیلکرده و کارآمد استان به کشورهای خارج یا شهرهای خوش آب و هوا: فقر اقتصادی و فرهنگی، نبود مراکز و تأسیسات صنعتی، نداشتن آب و هوای خوب و شرایط بد آب و هوایی و دیگر عوامل باعث شده اند که نیروهای تحصیلکرده و کارآمد استان از استان خارج شده و خلاء ناشی از خروج آنها به خوبی در وضعیت استان مشهود است.
۱۳. عدم فعالیت مسئولین کشوری و استانی در بالا بردن فرهنگ اقتصادی، سیاسی و فرهنگی استان.
۱۴. کمبود شدید مراکز کارآفرینی و صنایع و تاسیسات اشتغال زا و هدایت جوانان به سوی کارهای کاذب و نامناسب.
۱۵. عدم توانایی استان در استخراج معادن و استفاده از ظرفیتها و منابع طبیعی استان.
در هر صورت استان بوشهر به لحاظ توسعه یافتگی در وضعیت مطلوبی نیست، هرچند امروزه گامهایی کوچک و اندک برداشته شده است، (نباید فقط به پروژه ملی و کشوری منطقه اقتصادی انرژی پارس جنوبی به عنوان محوریت توسعه استان بوشهر نگریست) همت های بزرگ و تلاشهای فراوان نیاز است تا بتوان از وضعیت نامطلوب فعلی به وضعیتی مطلوب تر در جهت قرار گرفتن در مسیر توسعه گام برداشته شود...
.gif)
در این پست و احتمالاً چند پست آینده قصد داریم برای روشن شدن ذهن خوانندگان وهمشهریان عزیز با مفهوم توسعه، علل و عوامل عدم توسعه یافتگی استان بوشهر و شهرستان دیلم و مقولات مرتبط با موضوع توسعه مطالبی عنوان داشته و سعی در بررسی موانع توسعه یافتگی در استان بوشهر خواهیم داشت.... پس با ما همراه باشید...
برای روشن شدن مفهوم عدم توسعه یافتگی استان بوشهر و به تبع آن شهرستانهای استان و از جمله آنها شهرستان خودمان دیلم ابتدا باید خود کلمه توسعه را مد نظر قرار دهیم و معنا و مفهومی از آن ارائه دهیم. توسعه یعنی : پیشرفت یعنی:حرکت رو به جلو، یعنی: دستیابی و استفاده از تکنولوژی روز، یعنی: کنار گذاشتن روشهای قدیمی و سنتی، یعنی: دستیابی به اهداف و غایات مطلوب از طریق افزایش و بازدهی تولید و همچنین بهبود در وضع نهادها و دستیابی به یک سیستم موزون و هماهنگ به طوری که بتوان بر شرایط نامساعد فائق آمد و آن را برطرف کرد. توسعه در زمینه های مختلفی مورد بررسی قرار می گیرد که مهمترین آنها عبارتند از: توسعه اقتصادی- توسعه سیاسی- توسعه فرهنگی و ...
تاریخ گذشته استان بوشهر و شهرستانهای این استان تاریخی را که مورد مطالعه قرار می دهیم. یک سوال و پرسش اساسی ذهن همه مطالعه کنندگان را به خود معطوف می دارد:
سوال اساسی: چرا استان بوشهر با این قدمت تاریخی درخشان و روشن که روزگاری از مراکز پُررونق اقتصادی، تجاری، بازرگانی و محوریت بخشی از تحولات سیاسی، اجتماعی کشور ایران بوده است، امروز اینچنین با محرومیت دسته و پنجه نرم کرده و در نبود امکانات و عدم توسعه یافتگی با مشکلات متعدد و بسیار مواجه شده است؟ تا جائیکه تا چند سال گذشته از جمع تمام استانهای کشور در زمینه پیشرفت صنعتی رتبه آخر را کسب کرده است؟ راستی موانع و محدودیتهای عدم توسعه یافتگی این استان غنی و سرشار از استعدادهای طبیعی و انسانی( اعم از منابع گاز، نفت، پتروشمی، شیلات، تجارت و بازرگانی، نیروی انسانی مستعد و ...) چیست؟
برای آشنایی با موانع فراروی توسعه یافتگی استان بوشهر با هم برخی از مهمترین موانع موجود را مرور کرده و از خوانندگان و همشهریان گرامی می خواهیم که با توجه به دیدگاههای خود سایر عوامل مذکور را که ممکن است در امر توسعه نیافتگی استان بوشهر دخیل و موثر بوده و از قلم افتاده و یا به آن اشاره نشده باشد را برایمان بنویسند....
مهمترین موانع عدم توسعه یافتگی استان بوشهر وشهرستان دیلم....
1. موقعیت جغرافیایی و شرایط آب و هوایی: قرار گرفتن استان بوشهر در منطقه جنوبی کشور و دور از نقاط صنعتی کشور، باعث شده است که به یک استان تقریباً فراموش شده مبدل گردد. البته با شناسایی بزرگترین میدان گازی جهان در منطقه عسلویه این دیدگاه در مورد استان بوشهر تا حدود زیادی از بین رفته است. اما هنوز در عین داشتن میادین عظیم گاز و نفت با مشکلات عدیده ناشی از توسعه نیافتگی دست به گریبان است. اسم استان بوشهر و به یادآوردن گرما و شرجی طاقت فرسای آن موی بر بدن هر صاحب منصب، سرمایه گذار، بازرگان و ... سیخ می نماید. گرما و شرجی استان بوشهر و شهرستانهای آن هم بر روحیات مردم و نیروهای انسانی و هر بر کارکرد تأسیسات صنعتی اثرات مخربی می گذارد. بهرحال وجود گرمای تا 50 درجه سانتیگراد و شرجی 95% در تابستانهای گرم بسیاری از فعالیتها اقتصادی، صنعتی و بیشتر فعالیت نیروی انسانی با مشکل مواجه می سازد...
2. دوری از مرکز یا پایتخت: قرار گرفتن در بخش جنوبی کشور و دوری یا فاصله زیاد از پایتخت و مراکز مهم صنعتی کشور باعث شده که استان بوشهر از کورس رقابت عقب مانده و همچنین مورد بی مهری و کم لطفی مسئولین قرار گیرد.اگر بوشهر جایش در نقشه ایران اینجا نبود، حالا موقعیت استان از نظر توسعه نیز قطعاً به شکل امروزی نبوده و وضعیتی به مراتب بهتر و مطلوبتر از وضعیت کنونی داشت.این موضوع یعنی دوری از هرم قدرت و حکومت و تخصیص بودجه و اعتبارات و توجه به مناطق با توجه به بعد مسافت آنان تا مرکز تصمیم گیری یک نظریه اجتماعی معروف است...
3. کمبود شدید افراد متخصص بومی در سطح استان: بدلایل متعدد و گوناگون متاسفانه جوانان استان بوشهر و شهرستانهای آن از صحنه رقابت با دیگر استانها کنار رفته و نتوانستند به صورت کلی و عمومی به مدارج شایسته علمی دست یابند، اگر خوب دقت کنیم متوجه خواهیم شد که استان بوشهر یکی از ضعیف ترین استانها در زمینه مدیریتهای مهم اجرایی و صنعتی کشور است. کدام وزیر، مدیر کشوری موفق و رتبه بالا و ... از استان بوشهر می باشد؟ 
· آیا می دانستید که: کهن ترین سند تاریخی که از بندردیلم نامبرده است، کتاب ریاض الفردوس نسخه ای خطی است موجود در کتابخانه موزه بریتانیا در لندن که تا کنون چاپ و منتشر نشده است و مولف آن میرک بن مسعود حسینی است. این اثر در سال 1671 میلادی ( حدود 335 سال پیش) نوشته شده و در مبحث خلیج فارس بدون هیچ توضیحی درباره دیلم نام می برد.؟
· آیا می دانستید که: دومین کتاب تاریخی که درباره بندر دیلم مطلبی دارد نسخه ای خطی است در موزه بریتانیا اثر محمد بن نجم الدین محمود بافقی مشهور به یزدی که کتاب خود را در سال 1678 میلادی(حدود 330 سال پیش) یعنی پنج سال پس از کهن ترین اثر یعنی ریاض الفردوس می نویسد؟ در این اثر تاریخی معتبر و کهن از بنادر جنوبی ایران چون بندرنخیلو، بندر عسلو، بندر ریشهر، بندردیلم، بندرریگ، بندرمعشور، بندر بردستان و ... نام برده و هر کدام را در یک یا دوجمله به اختصار شرح داده است.
· آیا می دانستید که: جان جوردن لوریمر کنسول انگلیس در بوشهر در مهر و آبان 1285 خورشیدی،1906 میلادی(حدود 101 سال پیش) در دوره مظفرالدین شاه قاجار از بندر دیلم دیدار کرده و می نویسد:« بندردیلم بندری است کوچک در منطقه لیراوی در ایران، اما از جهت اداری جدای از لیراوی می باشد. 85 میل شمال غربی بندر بوشهر، دیلم در کناره کم ارتفاعی قرار دارد و از شمال به جنوب کشیدگی دارد. از یک نوار صخره ای تشکیل گشته. در وسط این شهر(دیلم)، قلعه ای استوانه ای هست، همچنین قلعه تنوب با فاصله 1 میلی شمال شرقی دیلم قرار دارد. این قلعه برای نگهبانی از منابع آب است...»
· آیا می دانستید که: یکی از نظریه های اصلی در مورد ساخت و بنا بندر دیلم پس از نظریه ساخت این بندر توسط پادشاهان دیلمی، گروههای نژادی دیلم و دیلمیان است، که از گیلان در زمان سلطنت دیلمیان به فارس آمده اند، و آنان را سازندگان اصلی این شهر تاریخی و با قدمت می داند.؟
· آیا می دانستید که: گروههایی از اعراب کشور قطر با نام «خلیفات» همانند سایر گروههای مهاجر اعراب که به حاشیه شمالی خلیج فارس آمدند، با غلبه و پیروزی بر بومیان بندردیلم حکومت آنجا را در دست گرفتند و حدود 120 سال بر این بندر تاریخی و پرقدمت حکمرانی داشتند.؟
· آیا می دانستید که: یکی از شعبه های مهم شرکت تجاری، بازرگانی بزرگ هلندی «واک» در دوران کریم خان زند(حدود 260 سال پیش) در حوالی بندردیلم نزدیکی روستای عامری کنونی بنا شده بود و کار تجارت و بازرگانی این شرکت را در خلیج فارس هدایت و مدیریت می کرد.
· آیا می دانستید که: رضا خان میرپنج پایه گذار سلسله پهلوی در حدود پنجم آذرماه سال 1303 (حدود 83 سال پیش) با کشتی پوسیده مظفری(پرسپولیس) از بوشهر به بندردیلم وارد شد. او قصد داشت به زیدون و محمره برود و شیخ خزعل را دستگیر کند. رضاخان مدت اقامتش در بندردیلم را اینگونه شرح می دهد: «با اینکه خستگی دریا و نخوابیدن شب پیش و طی مسافت زیاد مرا کسل کرده بود، آسایش در بندر را جایز ندیده مأمورین مخصوص فرستادم که از اردوگاه زیدون بقدر کفایت اسب بیاورند. خیلی میل دارم اسبها زود رسیده و من بتوانم قبل از عصر، چهارفرسخ مسافت دیلم و زیدون را طی کرده و به موقع برای بازدید این قسمت از اردو و دادن دستورهای لازم حاضر شده باشم...» و ادامه می دهد:« محل امشب ما در دیلم نسبتاً آسوده است. دریا را که در برابر پنجره اطاقم گسترده است، ملاحظه می کنم امواج به شدت تمام پای عمارت را شلاق کاری می نمایند...
سردار سپه در مدت اقامتش در بندردیلم نوازشهای فراوانی از حاج محمد ابراهیم و دیگر تجار و سکنه دیلم دید. به همین خاطر پس از بازداشت شیخ خزعل، وقتی به تهران رسید از طریق تلگراف لقب «رئیس التجار» بندر دیلم را به حاج محمد ابراهیم عطا کرد.؟
همانگونه که در چند پست قبل مژده داده بودیم، اولین فاز بیمارستان دیلم که آرزوی دیرینه مردم شهرستان دیلم بود، در پایان هفته دولت با حضور شکرالله عطارزاده نماینده مردم بوشهر، دیلم، گناوه در مجلس شورای اسلامی، افراشته استاندار بوشهر، دکترحیدری ریاست دانشگاه علوم پزشکی و سازمان بهداشت و درمان استان بوشهر، ستارپناهی فرماندار، گنجی امام جمعه شهرستان دیلم، مهندس ناصری رئیس شبکه بهداشت و درمان، رؤسای ادارات و نهادهای شهرستان دیلم، معتمدین محلی و تعدادی از شهروندان و همشهریان دیلمی، مراسم افتتاح و بهره برداری از فاز اول بیمارستان بقیه الله الاعظم دیلم در صبح یک روز گرم آفتابی شهریورماه (جمعه مورخه 9/6/86) در محل بیمارستان برگزار گردید.
در این برنامه که توسط ستاد هفته دولت و شبکه بهداشت و درمان شهرستان دیلم ترتیب داده شده بود. عطارزاده نماینده مجلس و افراشته استاندار بوشهر سخنانی را با محوریت تقدیر و تشکر از دست اندرکاران امر بنا،ساخت و بهره برداری بیمارستان ایراد نمودند.
فارغ از مسائل حاشیه ای و موضوع بهره برداری از فاز اول بیمارستان ذکر چند نکته لازم و ضروری است:
۱.احداث بیمارستان در شهرستان یکی از آرزوهای دیرینه مردم دیلم بوده که با بهره برداری از فاز اول آن به نوعی به خواسته دیرینه شهروندان و همشهریان جامه عمل پوشیده شد. لذا تقدیر و تشکر از مسئولین، دست اندرکاران، معتمدین محلی، شورای سابق شهردیلم (آقایان مرتضی خدایاریان- سیدحسین میرجهانمردی و ...) عملی نیکو و درخور تحسین است.
2.افتتاح و بهره برداری از فاز اول بیمارستان هرچند عملی شایسته و قابل تقدیر است، اما تعجیل در بهره برداری و افتتاح، کاری بهینه و مطلوب نبوده و نیست، چرا که با نبود امکانات مناسب پزشکی، درمانی، بهداشتی و همچنین عدم وجود پزشک متخصص برای بیمارستان می تواند امیدهای اولیه مردم و شهروندان را با نوعی سرخوردگی و یاس مبدل ساخته و خدمات دهی بیمارستان را با مشکلات جدی مواجه سازد.
3.کاش علاوه بر هم و غم مسئولین و در رأس آنان نماینده مردم در مجلس، استاندار و فرماندار برای تعجیل در بهره برداری، نسبت دادن موضوع به تلاشهای دولت نهم و مسئولین فعلی استان (نادیده گرفتن تلاشهای دولت گذشته و مسئولین قبلی) و ... اندکی هم به مسائل و مشکلات احتمالی فراروی بهره وری مناسب بیمارستان اندیشیده شود تا در اولین گامهای فعالیت، مسئولین و دست اندرکاران مدیریت بیمارستان با مشکلات عدیده مواجه نگردند.
4.اداره ، نگهداری، خدمات دهی مطلوب به همشهریان، اجرای سایر فازهای بیمارستان کاری است بس دشوار که تلاشی شبانه روزی و بزرگ را می طلبد. امید که این موارد بیش از بهره برداری اولیه مد نظر مسئولین ( ریاست شبکه بهداشت و درمان، فرماندار و دیگر مسئولین مرتبط) قرار گرفته شود.
در هر صورت:
عاقل آن است که اندیشه کند پایان را...
عاقلانه آن است که با همت همه جانبه شهروندان و در رأس آنان مسئولین شهرستان بویژه فرماندار بعنوان نماینده عالی دولت در شهرستان و رئیس شبکه بهداشت و درمان شهرستان بعنوان متولی امر بهداشت و درمان شهرستان، تلاش نماییم که بیمارستان را با دیدی ژرف نگر، علمی، کارشناسانه و به دور از جنجالهای سیاسی، حزبی و گروهی اداره نماییم و بکوشیم وضعیت آن را به مرور زمان بهتر و مطلوبتر از روزهای اولیه گردانیده و به جایگاه واقعی خود در خدمات دهی به همشهریان دیلمی که در انبوهی از محرومیت و کمبود به سر می برند، برسانیم...
بندردیلم... گرما .... شرجی ....
این روزها بندردیلم در اوج گرما... شرجی ... رطوبت بسر می برد...
به گزارش هواشناسی استان بوشهر و اداره هواشناسی شهرستان دیلم دمای هوا به طور میانگین در طول روز ( شهریورماه) در بندردیلم بین 36 الی 38 درجه سانتیگراد و میزان رطوبت بین 70 الی 90% می باشد. و در طول شب با کاهش اندک دما بر میزان رطوبت افزوده شده و در اوایل صبح (اواخر شب) میـزان نـسـبـی رطـوبـت هـوا بــه 95% نــیـز مــی رســد.
بندردیلم و شهرستان دیلم با موقعیت جغرافیایی خاص خود به دلیل قرار گرفتن روی خط استوا و مدار گرما همواره در طول سال با شدت گرما، رطوبت، شرجی و افزایش شدید دما مواجه است.
هموطنان و همشهریان دیلمی معمولاٌ در ایام تابستان برای تغییرات آب و هوا، سیاحت و زیارت به سفرهای تابستانی و در رأس آنها مشهد مقدس عزیمت می نمایند.
با توجه به توصیه های پزشکی، بهداشتی، درمانی به تمامی همشهریان عزیز دیلمی سفارش می کنیم ضمن رعایت مسائل بهداشتی و درمانی، استفاده مداوم از عینک آفتابی، کم کردن تردد و رفت و آمد در نور مستقیم آفتاب، پوشیدن لباسهای مناسب تابستانی، مصرف نوشیدنیهای خنک ، مایعات و شربت آبلیمو، را از یاد نبرند...
سیر تحولات تاریخی منطقه لیراوی و دیلم ....
« ...تاریخ ما چه تلخ و چه شیرین گذشته انکار ناپذیر ماست و آگاهی از تصویرهای زیبا و گاه تاثر برانگیز تاریخ، تطهیر یا تفبیح آن نیست. تاریخ ما همانند فرهنگ ما مکمل هویت ماست و سرزمین بی تاریخ و بی فرهنگ سرزمین بی هویت و گمشده است...»
این هم داستان یکی دیگر از سالهای پُر مشقت مردمان دیلم و لیراوی....
«تو» tow به معناي «تب» و «گپو» به معنای «بزرگ»است. بعد از «سال ملخی» (85 سال پیش) زمستان، مردم به طرف شیبه و نخلستانهای عراق برای کسب درآمد مهاجرت کردند و تابستان با مقداری خرما برگشتند که بتوانند محصول خود را نیز در منطقه درو کنند، این سال به علت فقدان بهداشت، سوء تغذیه و بیماریهای مسری، اغلب مردم دچار یک نوع بیماری که همراه با تب سخت و مداوم بود، شدند که به «تو گپو» شهرت یافت و آن سال موسوم به سال «توگپی» شد.
هر خانواده که مریض می شد، به علت مسری بودن آن مرض، همسایه جرأت نداشتند که به همسایه خود سرکشی کنند، زیرا به راحتی آن فرد نیز مریض می شد. و این بود که افراد خانه ای که مریض می شدند، هیچ کس به آنها سر نمی زد تا اینکه بمیرند و یا بعد از سپری شدن دوران خاصی، بهبودی برایشان حاصل شود. در نزد سالمندان آن سال به بدی یاد می شود و به نام سال «توگپی» مشهور شده است. که تعداد زیادی از جوانان منطقه لیراوی و دیلم بر اثر این بیماری جان سپردند. حتی چند نفر از مأموران پاسگاه نیز فوت کردند...
براستی مردمان سخت کوش و زحمت کش دیارمان، دیلم و لیراوی چه سالهای سختی را پشت سر گذاشته اند. مردمان این دیار (دیلم و لیراوی)برای بقاء و ادامه حیات گاهاً با حداقل امکانات و کمبودهای فراوان، مجبور به مبارزه با ناملایمات و سختیهای طاقت فرسا و دردناک طبیعت می گردیدند...
